Kan.ama

Suretin siliniyor gözlerimden.
Perdemdin,
Kalkıyorsun.

Aniden bir ölüm sızıyor ellerime.
Ellerim sen kokuyor.
Yok artık ellerim sen kanıyor.
Melekler hüzün kanıyor.
Cennetteki Zümrüt kuşu ağlıyor.
Kalkıyorsun perdemden.
Güneş odama yanıyor.
Papatyalarımın gözleri, kapıları yanıyor.

Hepsi
Hepsi senin yüzünden.

Tuhaf bir meleği öpmüşüm de
Sanki içim görünüyor.
Yok mudur bu hayatın tıkla sil gibi bir durumu
İçimden melek ağıtları dökülüyor.

Yıllarca değil, saniyelerde hayatım
Hiçbir şey yok gibi, sadece bir kaç düş kırıklığı.

Yaşadığım.ız her günü kaydeden birileri var
Bu yüzden yok sayılıyorum.
Gelsen varlığım kabullenecek bir şeye benziyorum
Gelsen sadece bir gün silineceğe benziyorum.

Kaydedici kızıyor.
Mumdan bir kız ağlıyor.
Önce musluklardan boşalıyor su
Sonra denizlerden.

Ben, oturmuş kitap okuyorum
Bir tren geçiyor tenimden.
Her çeşit cinayet ve intiharları tenimde hissediyorum.

Uzaklara daldığında korkardım.
Çünkü sen en çok uzaklara daldığında meleklerle yatardın.
Oysa yanımdaydın
Sen hep bu şekilde kaçardın.

Ben hiç senin gibisini görmedim.
Avucun çiviye batması gibi
Ayağın ayakkabıya vurması gibi
Gökyüzünün uçağa düşmesi gibi
Bak işte her şey biraz sen gibi
Ben ise hiç görmedim senin gibisini.

Geçen gün seni gördüm.
Gözlerinden yağmur yağıyordu.
Dudakların jilet gibiydi
Ve parmaklarından kanlar akıyordu.
Bana bakıyordun.
Bir şeyler fısıldıyordun
Sora silikleştin
Ardından silindi silüetin.
Hani hayal falan gördüm desem
Öyleyse dudaklarım niye kanıyordu en derin kesiğinden.

Seninle yürüdüğüm yolda en yalnızdım ben.
Şimdi geri dönüyorum.
Fark ediyorum da yollar yeniliklerle dolu.
Hiç görmemişim giderken.
Yeni bir ben'le geri dönüyorum.
Kanlarını akıtarak tüm acıların.

Öl hadi kahramanım.
Sensiz ve kalabalık geri dönüyorum.

Bir gece odama doldun, taştın.
Yatağıma uzandın, utandım.
Sarıldın sımsıkı, ses çıkartmadım.
O devasa yalnızlık bir damla azaldı.
Sonra kalktın, ne kadar yalnızlık varsa bana bıraktın.
Yine de ara sıra gel istedim.
Gel ki kimse yalnız kalmasın
Gel ki kimse yalnızlığı tatmasın.
Sadece baktın.
Cennetten kovulmuş bir yaratığa bakar gibi, kovar gibi baktın.
Utandım.
Sen yataktan kalktın
Ben kaldım.

Ve sonunda bir meleğin ayarsız iki kanadını
Söküp attım göğsümden.
Kan var,
Çok kan var.


Olsun geçer.

İçimden kalkan bir cenaze gibi
Karalarla, ağıtlarla, ağlayarak çeker gider.

Zaten elde kalan
Her zaman
Biraz toprak.

Kan var.
Çok değil.
Çeker gider...