İkinci Kadın Masalı

Lügatı intiharlı bir aşkı içtim.
Alfabesi morg.
Harflerle ölüm kustum.

Hayatında hep ikinci kadın oldum ben!
Ne zaman pes etsem, sıramı savmayı seçsem,
Bir şekilde yakaladın kirpiklerimden.
Kaçamadım hiç senden.


Zartut(tun)uştu.
Zariçimde.
Zartutun-du.
İçimyandıbugidişinle...

Lisanım uçukladı.
Bildiğim tüm harflere ve bilmediğim tüm dillere ihanet ettim.
Sırf senin için yalnız bıraktım beni.
Ama olmadı, hayatında hep ikinci kadın olarak kaldım sevgilim.

Dualarıma tam da tanrıya ulaşmak üzereyken ateş edildi.
Oysa öyle kanımla süslemiştim ki gelinliklerini,
Tamam vazgeçtim.
İğfal et ömrümü.
Seninim.

Gelmeye mecalim yok deseydin,
En cüretkar hayalimle gelirdim.
Bilirsin, sensin benim her şeyim.
Allah kahretsin!

Her gece pusuya yatmış onlarca ihaneti yuttum.
Sırf o bozuk lisanında uyumak için.
Uyandığımda yoktun.
Her yer ihanet kesikleri.

Aşkta cesur olmak varmış.
Tenin önemi yok.
Ben zaten ruhumu ona bırakmışım.
Tenimden geçse bir anlamı yok.

-Yani sevişmek somut bir şey olarak kalıyor tam da burada.-


Çok uzaklaştın!
Biraz içeri gel sevgilim.
Sensiz yarım kalmış bir küfür gibiyim.
Beyninde tutma beni.
Küfretmeyi sevmezsin, bilirim.
Ama bak, ben seninim.

| Sonra bir dağa yaslanıyorum, hatta bir denize.
Unutuyorum yüzme bilmediğimi.
Unutuyorum daha 18’i geçmediğimi.
Ve unutuyorum sevişmenin yasak olduğu bu kentleri.
Ben denizinde boğuluyorum sevgilim.
Yüzme bilmiyorum.
Kurtarman gerekirken, martı sanıyor simit atıyorsun tükenen nefeslerime.
Umudumu çalıyorsun.
Sahi, yüzün kızarmıyor mu hiç senin? |

Nadasa bıraktım beni.
Oysa iflah olmazdım artık.
Sen bana yasaklanan tek kelimeydin.
Köklerim senden başlıyordu benim.
Biz hep senle bendik.
İhanet olmasaydı kedimiz,
Belki biz olmayı başarabilirdik dedim.
Bekleme artık boşuna.
İflah olmaz tenim.
Nadasım ölümdür benim…

|| Keşke bu kadar yalnız bırakmasaydı(n)m beni… ||