HepvarsınHiçyoksun

Bu gece yıldızları kim çaldı?

HepvarsınHiçyoksun

Kimsesizliğin en sancılı dönemiydi yarın,
Yeni mezarlara göz gezdirecektim,
Bazıları boş olacaktı ve soğuk bedeni saracaktı toprak.

Sen güvenle yaslandığım dağım,
Sımsıkı tutunduğum ayım,
Yanına uzandığım yalnızlığım.

Dün uyuyor kıvrımlı teninde,
Yıldızlar yağıyor her yalancı sözünde.

Ellerinden şiir akıyor,
Yüzümü kokuna gömmek için damarlarım yarış ediyor,
Susuyorum.
Hep susuyorum.
Susuzluğum sana diyorum,
Pamuk tıkalı kulaklar, işitmiyor.
Çaresiz susuyorum.


Hepvarsınhiçyoksun.

Her yıldız kaymasına bir dilek sığıyorsa,
“lütfen, yarın geliyorum desin, sadece,”

Bir kelimelik yorgunluk.

Kimsenin bilmediği bir deniz kıyısında,
Nefesin, kokun, bedenin, sen.
Sadece yarın desen,
Ölmem…

Bak, bir yaz cinayeti daha gömüldü ellerine.